دلت را خانه ما کن مصفا کردنش با من

بیا درد دل افشا کن مداوا کردنش با من

محبوب رویایی من

در این بیکران هستی هر گوشه چشم به دنبال تو دارم

به هر سو که می نگرم گویی تو را می بینم که ایستاده ای و لبخند زنان مرا نظاره می کنی

تمام وجودم، قلب و روح و عشقم همه در تمنای نگاه مهربانت هر لحظه پر می کشد

و گویی عطر دلاویز حضورت را در سر تا سر وجودم احساس می کنم

دل و جانم از شوق حضورت سرمست و حیران است

و خزان زندگیم بهاران

تو مرا جان دگر بخشیدی و من احساس می کنم این تولد دوباره را هر لحظه

زمین و آسمان و شب و روز

گل و ستاره و آفتاب و مهتاب

و تمام زیباییها همه نشانی از تو دارند برایم

تویی که دوستت دارم از دل و جان.

در خاطرم گل کن شبی تا خویش را پیدا کنم

سرگشتگی های تو را در خویشتن معنا کنم

ای  نوبهار گمشده،  ای کاش در چشمان  تو

مثل  قناری ها  شبی  بغض  دلم  را وا کنم